bir gün oturacağım klavyenin başına hiç ıkınmadan sıkılmadan bir şeyler yazabileceğim.
bu bir temenni cümlesi.
hayatında hiçbir şeyi kolaylıkla yapamamamış bir insanın temennisi.
hayatında en kolay şeyleri bile içinden çıkılmaz hale getirebilmiş birinin yazmak konusunda hiç zorlanmamasını beklemiyordunuz herhalde.
şu anda yazının biraz iyi gittiğini düşünüyor ve birazdan tutulma halinin başlayacağını çok iyi biliyor.
yazdığı birkaç cümleyi dönüp baştan tekrar okumaya başladımı bilinki bahsettiğimiz yazamama durumu başlamıştır.
bazen sırf okumamak için kendini zorlar ama nafile buda bir işe yaramayacaktır.
yazamayacaktır.insanların nasıl yazabildiği üzerine kafa patlatacaktır.hatta kızmaya başlayıp insanların yazdıkları şeyleri 3 cümleyle özetleyebileceklerini yazmanın raconuna uyduklarını bile düşünecektir.
sonra yazamama durumunun kendi kronik beceriksizliğiyle alakalı olacağını düşünecektir.bazen de yazamamasını bir gün patlayacak ve çok tanınan bir yazar olacağına bile bağlamaktadır.
kafasından yazamamasından dolayı bir sürü şey geçmektedir.bunun üzerine oturup kafa yorduğunda acaip komlike düşüncelerin içine düştüğünü farkeder ve allah'ım içine düştüğüm andan çıkmasaydım eğer delirecektim herhalde der kendi kendine.
zaten hep düşünmektedir, ömründe en çok zaman harcadığı şeydir düşünmek.
bazen çok iyi kitaplar okur ve onların verdiği heyecanla çok güzel şeyler düşünür.
hatta bazen bir kitabın sarsıntısıyla bir kaç gün boyunca kitabı düşündüğü olur.
şimdi çıkıp e bizde aynı durumlara düşebiliyoruz diyeceksiniz o da bilyor bu durumu ama sizden biraz hoşgörü bekliyor.


bugüne kadar sonlar hiç içime sinmedi bu seferde sinmedi ama bitireceğim...